Wideo: Ten robot bije rekord, robiąc 130 000 kroków na lodzie w temperaturze -11°C

W lodowym i bezwzględnym pejzażu północno-zachodnich Chin, technologiczne osiągnięcie przykuło uwagę całego świata. Humanoidalny robot, nazwany G1, dokonał bezprecedensowego wyczynu: przeszedł ponad 130 000 kroków po lodzie w temperaturach sięgających około -11°C. Ten rekord, na styku postępów w robotyce i wytrzymałości w ekstremalnych warunkach terenowych, budzi zarówno zainteresowanie, jak i fascynację. To nie tylko zwykłe osiągnięcie, ale pokazuje nowe możliwości dla przyszłości autonomicznych maszyn w nieprzyjaznym środowisku, znacznie wykraczając poza standardowe laboratoria.

Scena rozgrywa się w regionie Altay, w Xinjiangu, gdzie warunki klimatyczne tworzą niemal pozaziemskie otoczenie, z temperaturami mogącymi spaść do -47,4 °C. Jednak to właśnie w tym niezwykle surowym środowisku G1 podjął próbę przejścia strefy lodowej o długości ponad 186 metrów i szerokości 100 metrów, poruszając się całkowicie autonomicznie. Opublikowane przez Unitree Robotics, chińskiego producenta tego robota, wideo uwiecznia ten rzadki wyczyn i podkreśla znaczenie autonomicznej nawigacji, mechanicznej wytrzymałości oraz adaptacji do ograniczeń klimatycznych w przyszłym rozwoju robotyki.

Techniczne wyzwania robota chodzącego po lodzie w ekstremalnie niskich temperaturach

Chodzenie po lodzie to ogromne wyzwanie, nawet dla ludzi. Dla robota jest ono potęgowane przez złożoność mechanicznych i elektronicznych systemów. Śliska powierzchnia, niestabilność podparć oraz surowe wymagania termiczne narzucone przez temperaturę -11 °C wymagają od maszyny wyjątkowej kontroli nad postawą i ruchem.

G1 od Unitree Robotics stanowi fascynujący przykład adaptacji do tych ograniczeń. Jego konstrukcja obejmuje od 23 do 43 silników stawowych, z których każdy może generować do 120 niutonometrów momentu obrotowego, zapewniając moc niezbędną do utrzymania równowagi i postępu mimo śliskości powierzchni. Baterie, często pierwsze elementy ulegające uszkodzeniu w takich warunkach, są szczególnie chronione przez dobrze widoczną izolowaną kurtkę puchową oraz plastikowe osłony zabezpieczające stawy.

Te wybory pokazują, że mimo zaawansowania technologii, praktyczne i czasem proste rozwiązania pozostają kluczowe, aby stawić czoła ekstremalnym warunkom. Rzeczywiście, delikatna mechanika musi przetrwać mróz, który spowalnia i szybko uszkadza wrażliwe komponenty. Temperatura jest więc nie tylko czynnikiem ograniczającym wytrzymałość robota, ale również poważną przeszkodą w długoterminowej niezawodności.

Autonomiczne sterowanie również jest poddane poważnej próbie. Nawigacja po lodowej powierzchni wymaga algorytmów zdolnych do bieżącej korekty niestabilności powodowanej przez lód. Czujniki pokładowe, w szczególności system LiDAR 3D oraz kamera głębokości Intel RealSense, pozwalają G1 na mapowanie i przewidywanie środowiska, aby precyzyjnie dostosować kroki. System ten opiera się na chińskiej sieci lokalizacji Beidou, która dostarcza niezwykle dokładnych, centymetrowych pomiarów, co jest kluczowym atutem w unikaniu poślizgów.

Dzięki połączeniu mechaniki, elektroniki i zaawansowanej sztucznej inteligencji, robot przekracza nowy próg wytrzymałości i stabilności na naturalnym, szczególnie nieprzyjaznym terenie. To osiągnięcie otwiera nieznane dotąd perspektywy wykorzystania robotów w lodowych środowiskach eksploracyjnych, przemysłowych lub ratowniczych w ekstremalnych rejonach.

Historyczne osiągnięcie: 130 000 kroków po lodzie i jego znaczenie dla robotyki

130 000 kroków wykonanych przez G1 to nie tylko symboliczna liczba, lecz odzwierciedlenie fundamentalnej innowacji w robotyce wytrzymałościowej. Ten nieprzerwany marsz trwał wiele godzin i odbywał się w warunkach klimatycznych i terenowych, które zmuszały każdy krok do wielkiego wysiłku.

Ta imponująca liczba świadczy o wyjątkowej wytrzymałości mechanicznej i energetycznej. System baterii o pojemności 9 000 mAh umożliwił autonomię na dwie godziny z maksymalną prędkością 2 metrów na sekundę. Robot nie poruszał się więc ostrożnie, lecz rozwijał stałe tempo, utwierdzając swoją pozycję pioniera w niezawodności długoterminowej.

To osiągnięcie stanowi przełom po wielu historycznych próbach dwóch bipedalnych robotów na trudnym terenie. Podczas gdy niektóre z nich ograniczały się do kontrolowanych środowisk, G1 dowodzi, że długotrwałe autonomiczne chodzenie po lodzie w niskich temperaturach jest już faktem. Ten postęp ma też znaczenie dla rozwoju robotyki stosowanej w przemyśle, badaniach naukowych czy logistyce w trudno dostępnych obszarach.

Innym kluczowym aspektem jest walidacja w warunkach rzeczywistych. Robot pokonał dokładnie wyznaczoną trasę bez bezpośredniej pomocy, co świadczy o dojrzałości systemów autonomicznych umożliwiających większą odpowiedzialność maszyn w misjach terenowych. Sam fakt wyrysowania symbolu Zimowych Igrzysk Olimpijskich w trakcie marszu podkreśla niezwykłą stabilność i precyzję sterowania do tej pory niespotykaną.

Poniżej tabela podsumowująca główne parametry tego rekordu:

Parametr	Szczegóły
Liczba kroków	Ponad 130 000
Temperatura otoczenia	Około -11 °C
Pokonana powierzchnia	186 m x 100 m (strefa lodowa)
Autonomia baterii	2 godziny (bateria 9 000 mAh)
Maksymalna prędkość	Do 2 m/s

Ta kontrola wytrzymałości otwiera drogę dla nowej generacji robotów zdolnych do pracy w nieprzyjaznych klimatach bez stałej ludzkiej interwencji.

Kluczowa rola autonomicznej nawigacji satelitarnej w tym rekordzie chodzenia po lodzie

W sercu tego wyczynu nawigacja autonomiczna nie ogranicza się do zwykłego sterowania; stanowi fundament, który pozwala robotowi G1 efektywnie dostosowywać się do śliskich i zmiennych warunków powierzchni. Ta nawigacja opiera się przede wszystkim na chińskim satelitarnym systemie pozycjonowania Beidou, znanym z wysokiej precyzji, często porównywanej do GPS, z dokładnością na poziomie centymetrów.

Korzystanie z Beidou pozwala G1 utrzymać precyzyjną trasę, unikając przeszkód i gwałtownych korekt, które mogłyby narazić go na utratę równowagi. Algorytmy sztucznej inteligencji współpracują z danymi satelitarnymi i czujnikami pokładowymi (LiDAR, kamery), analizując w czasie rzeczywistym warunki podłoża i przewidując niezbędne zmiany tempa oraz kierunku kroków.

System autonomicznej nawigacji wykracza poza tradycyjne przemysłowe czy logistyczne zastosowania. W naturalnym i niestabilnym środowisku okazuje się niezbędny, by zapewnić bezpieczeństwo i efektywność chodzenia robota. Subtelna równowaga między wyliczonymi impulsami a zmienną rzeczywistością terenu decyduje o sukcesie bądź niepowodzeniu tego spektakularnego pokazu.

Co więcej, zdolność do samodzielnej adaptacji trajektorii bez bezpośredniego udziału człowieka jest silnym argumentem na rzecz przyszłych misji eksploracyjnych, ratowniczych lub nadzorczych w odizolowanych bądź ekstremalnych klimatycznie obszarach.

Solidna konstrukcja i zaawansowana technologia w wyjątkowym robocie z segmentu entry-level

G1 może zaskakiwać swoim pozycjonowaniem: przedstawiany jako humanoidalny robot z segmentu entry-level od momentu premiery w maju 2024, łączy jednak zaawansowane cechy techniczne pozwalające mu rywalizować z dużo droższymi maszynami.

Ma około 127 cm wzrostu i waży zaledwie 35 kilogramów, a jego elastyczna konstrukcja wykorzystuje motorową architekturę od 23 do 43 silników w zależności od konfiguracji. Ta zmienność pozwala dostosować moc i precyzję do wymagań misji, co jest zaletą pod względem wszechstronności.

Wyposażenie czujnikowe jest kompletne: LiDAR 3D dostarcza precyzyjną trójwymiarową mapę otoczenia, a kamera Intel RealSense zapewnia głęboką percepcję. Mikrofony z redukcją szumów optymalizują odbiór dźwięków z otoczenia, co świadczy o chęci wyposażenia urządzenia w wielozmysłową wrażliwość.

Pod względem energetycznym, proponowana wyjmowana bateria oferuje około dwóch godzin autonomii przy pełnym naładowaniu, co razem z wydajnym ośmiordzeniowym procesorem daje możliwość wykonywania wymagających zadań przez dłuższy czas. Ta konfiguracja techniczna czyni z G1 wielofunkcyjnego robota, zdolnego działać w trudno dostępnych terenach pieszo.

Sprzedaż G1 zaczyna się od 99 000 RMB, czyli około 14 240 dolarów, co czyni go przystępnym dla firm poszukujących niezawodnego i solidnego modelu, nieosiągalnego dla budżetów robotów humanoidalnych z najwyższej półki. W 2025 roku Unitree Robotics deklarował już dostarczenie ponad 5 500 jednostek, co świadczy o dużej popularności na rynku.

Wyjątkowa wytrzymałość potwierdzona przez humanoidalnego robota w ekstremalnych warunkach

Zdolność do utrzymania ciągłego marszu po lodzie przez wiele godzin w temperaturze -11°C ilustruje znaczący krok naprzód w wytrzymałości robotów humanoidalnych. To osiągnięcie wykracza poza tradycyjne laboratoryjne pokazy i zbliża się do rzeczywistych warunków operacyjnych.

Zimno stanowi poważne wyzwanie, mocno obciążając elektronikę i silniki. Zwykle baterie szybko tracą pojemność, a materiały mechaniczne mogą się łamać. Tymczasem G1 pokonał te przeszkody dzięki przemyślanemu projektowi z izolacją termiczną i specjalnymi osłonami.

Wytrzymałość ta jest także odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie: coraz więcej zastosowań wymaga robotów zdolnych do działania w regionach polarnych, na lodowcach lub w strefach wypadków, gdzie obecność człowieka jest trudna lub niebezpieczna. Autonomiczność energetyczna i mechaniczna trwałość stają się wtedy priorytetami.

Poniżej lista potencjalnych zastosowań wspieranych przez tę wyjątkową wytrzymałość:

• Eksploracja naukowa w zimnych i nieprzyjaznych regionach
• Interwencje ratunkowe w zaśnieżonych lub trudno dostępnych obszarach
• Patrole i nadzór środowiskowy na śliskich terenach
• Wsparcie logistyczne w górnictwie lub przemyśle naftowym w ekstremalnych środowiskach
• Testy i demonstracje technologiczne dla zaawansowanych badań robotycznych

Te możliwości świadczą o istotności inwestycji w badania i trwałość systemów zrobotyzowanych, aby sprostać rosnącym wyzwaniom klimatycznym i naturalnym.

Unitree Robotics: kluczowy gracz, który wyprzedza konkurencję dzięki innowacjom klimatycznym

Pokaz marszu G1 w mroźnym chłodzie ma miejsce w intensywnie konkurencyjnym globalnym kontekście. Producenci nieustannie dążą do poprawy odporności, mobilności i autonomii swoich robotów humanoidalnych. Inne firmy, takie jak Deep Robotics, prezentują modele zdolne działać do -20 °C z certyfikatem IP66, ale Unitree przesuwa granice, testując w jeszcze niższych temperaturach, sięgających -47,4 °C podczas niektórych prób.

Ten postęp technologiczny nie ogranicza się do surowej wydajności, lecz wpisuje się w pragmatyczne i ekonomiczne podejście. Utrzymując stosunkowo przystępny próg wejścia, Unitree demokratyzuje dostęp do technologii dotąd zarezerwowanych dla bardzo specjalistycznych lub kosztownych maszyn.

Co więcej, za tym rekordem stoi jasny przekaz Unitree: zrównoważony rozwój środowiskowy staje się centralnym kryterium w rozwoju robotów humanoidalnych. Zdolność adaptacji do ekstremalnych skoków temperatury i śliskich powierzchni to dziś konieczność, by zdobywać nowe rynki, szczególnie te związane z bardzo niskimi temperaturami, eksploracją polarną oraz zastosowaniami militarnymi i cywilnymi.

Z ponad 5 500 sprzedanymi robotami w 2025 roku, chińska firma demonstruje silną dynamikę handlową i rosnącą międzynarodową renomę. Ta ścieżka wskazuje, że kolejne rekordy wytrzymałości i adaptacji mogą wkrótce zostać pobite, potwierdzając nieustanną rewolucję w robotyce.

Przyszłe implikacje tego robotycznego wyczynu na lodzie dla społeczeństwa i przemysłu

Ten nowy etap w dziedzinie autonomicznych robotów ma głęboki wpływ na wiele sektorów. Przede wszystkim może zmienić sposób, w jaki planuje się operacje w ekstremalnych środowiskach. Na przykład wdrożenie robotów zdolnych do chodzenia po lodzie w bardzo niskich temperaturach może zrewolucjonizować misje ratunkowe w regionach polarnych lub górskich.

W przemyśle roboty takie jak G1 mogą pomagać w inspekcji infrastruktury narażonej na mróz, przeprowadzać konserwacje w warunkach, których ludzie nie wytrzymują długo, lub transportować ładunki w miejscach, gdzie tradycyjna mobilność jest ograniczona.

Dodatkowo badania naukowe czerpią bezpośrednie korzyści z tych postępów, umożliwiając instalację i utrzymanie urządzeń w odizolowanych rejonach do zbierania danych środowiskowych, klimatycznych czy geologicznych. Robot ten może również stać się inspiracją dla nowych standardów produkcji, uwzględniających odporność termiczną jako aspekt zasadniczy.

Aby lepiej zrozumieć wyzwania związane z tą nową technologią, poniżej znajduje się synteza głównych oczekiwanych korzyści:

• Zwiększenie bezpieczeństwa działań ludzkich w ekstremalnych warunkach
• Rozszerzenie dostępnych obszarów dla pomiarów naukowych i przemysłowych
• Optymalizacja kosztów przez zmniejszenie bezpośrednich interwencji ludzkich
• Promowanie zrównoważonego rozwoju poprzez użycie oszczędnych i wytrzymałych robotów
• Przyspieszenie innowacji technologicznych przez praktyczne zastosowania w warunkach rzeczywistych

Każda z tych implikacji odzwierciedla stopniową transformację, gdzie roboty i ludzie będą mogli ściślej współpracować, pozwalając przekraczać fizyczne granice możliwych do wykorzystania środowisk.