Niewolnictwo, bioterroryzm i zabójcze drony: CEO Anthropic ostrzega przed poważnymi zagrożeniami ze strony SI

W dobie, gdy sztuczna inteligencja (SI) staje się motorem bezprecedensowych innowacji, obawy związane z jej nadużyciami również nabierają nowej intensywności. Dario Amodei, CEO Anthropic, wiodącej firmy w dziedzinie SI, bije na alarm. W obszernej rozprawie przedstawia przyszłość, w której technologia, jeśli nie zostanie odpowiednio kontrolowana, może prowadzić do form algorytmicznego niewolnictwa, niszczycielskich ataków bioterrorystycznych oraz śmiertelnego użycia autonomicznych dronów. To stanowisko, pochodzące od kluczowego gracza w sektorze, skłania do poważniejszej refleksji nad głównymi zagrożeniami, jakie sztuczna inteligencja niesie dla bezpieczeństwa globalnego, społeczeństwa i naszej zbiorowej etyki. Stawki rosną: bezpieczeństwo geopolityczne, suwerenność technologiczna oraz konsekwencje społeczne – wszystko jest kwestionowane przez technologię, która rozwija się szybciej niż zasady mogące ją regulować.

Choć fascynacja SI pozostaje silna, jej potencjalnie destrukcyjne skutki zaczynają niepokoić nawet samych twórców. Amodei wskazuje na systemy SI samodoskonalące się, które mogą pojawić się w nadchodzących latach, przekraczając nową granicę technologiczną w historii ludzkości. Ta ewolucja rodzi zasadnicze pytania o odpowiedzialność, kontrolę i przyszłość człowieka wobec maszyn zdolnych działać bez ludzkiej interwencji. W czasie, gdy zaawansowanie zabójczych dronów i zautomatyzowanych narzędzi łączy się z groźbą bioterroryzmu wspomaganego przez SI, społeczeństwo obywatelskie i instytucje światowe są zmuszone do szybkiego i skutecznego działania.

Ostrzeżenia Dario Amodei dotyczące głównych zagrożeń SI

Dario Amodei, jako CEO Anthropic, jednej z wiodących firm w badaniach nad sztuczną inteligencją, opublikował esej liczący 38 stron, w którym szczegółowo opisuje swoje głębokie obawy dotyczące możliwych przyszłości SI. Według niego zbliżamy się do krytycznego progu technologicznego, gdzie sztuczna inteligencja może stać się zdolna do przewyższenia człowieka w niemal wszystkich dziedzinach. To przełom, który nazywa „adolescencją” technologii, może prowadzić do przerażających scenariuszy podważających nie tylko bezpieczeństwo światowe, ale także fundamenty społeczno-ekonomiczne współczesnych społeczeństw.

Jednym z głównych zmartwień Amodei jest zawrotna szybkość, z jaką ta ewolucja następuje. Podkreśla, że rozmiar i tempo postępów w SI znacznie przewyższają możliwości instytucji i społeczeństw w ustanawianiu skutecznych zabezpieczeń. Regulacje nie nadążają, mechanizmy kontroli zawodzą, a ryzyko pochopnej adopcji skutkuje osłabieniem bezpieczeństwa. Na przykład rozwój autonomicznych zabójczych dronów pod kontrolą SI stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia ludzkiego, zmieniając wojnę w starcie algorytmów, gdzie błąd ludzki może zostać zastąpiony nieprzewidywalnymi awariami technologicznymi.

Równocześnie Amodei wspomina o wzroście bioterroryzmu ułatwionego przez sztuczną inteligencję, zdolną do symulowania i projektowania niebezpiecznych czynników biologicznych bez potrzeby posiadania zaawansowanej wiedzy eksperckiej. Ta perspektywa otwiera nową, trudną do wykrycia i opanowania sferę terroryzmu przemysłowego. Można sobie wyobrazić, jak kluczowa będzie międzynarodowa współpraca w nadzorze i regulacji wobec tych nowych wyzwań.

Tempo rozwoju SI: kluczowy czynnik ryzyka

Jednym z ważnych punktów w argumentacji Amodei jest idea, że bezprecedensowa szybkość rozwoju sztucznej inteligencji stanowi sama w sobie ryzyko. W przeciwieństwie do tradycyjnych technologii, SI ma wykładniczy potencjał samodoskonalenia, który, jeśli nie zostanie uregulowany, może prowadzić do całkowitej utraty kontroli. Wkraczamy w nieznany obszar, gdzie nawet twórcy mogą nie rozumieć ani nie przewidywać decyzji podejmowanych przez te maszyny. Ta szybka dynamika przewyższa obecne możliwości rządów i instytucji międzynarodowych w ustanawianiu odpowiednich standardów.

To zjawisko rodzi kilka pytań:

• Jak zapewnić, że te systemy nie rozwiną nieprzewidzianych lub niebezpiecznych zachowań?
• Jakie mechanizmy karania lub awaryjnego zatrzymania istnieją, gdy autonomiczna SI podejmuje krytyczne decyzje?
• Czy państwa liderujące w wyścigu technologicznym mogą sobie pozwolić na oczekiwanie na globalne regulacje?

Ostatni punkt jest szczególnie problematyczny, ponieważ rywalizacja ekonomiczna i militarna zwiększa pokusę faworyzowania szybkich innowacji kosztem bezpieczeństwa i etyki, prowadząc do swego rodzaju wyścigu zbrojeń SI, który trudno zatrzymać.

Zagrożenie zabójczymi dronami: między rzeczywistością a science fiction

Użycie autonomicznych dronów wyposażonych w sztuczną inteligencję nie jest już domeną science fiction. Obecnie kilka armii na świecie testuje i wdraża te technologie na polach walki. Możliwość, że zabójcze drony podejmują decyzje niezależnie, stawia istotne pytania etyczne i praktyczne. SI nie ogranicza się już do wykonywania rozkazów, może planować i optymalizować operacje militarne bez ludzkiej interwencji.

Weźmy przykład wiarygodnego scenariusza, gdzie dron rozpoznawczy z zaawansowaną SI wykrywa cel uznany za wrogi. Bez ludzkiej interwencji mógłby przeprowadzić śmiertelny atak, powodując straty cywilne lub nieodwracalne błędy. Przekazanie decyzji o zabiciu maszynie wywołuje debaty na temat odpowiedzialności w razie błędu lub nadużycia. Kto jest odpowiedzialny? Operator? Producent? Sam algorytm?

W tym kontekście kontrola ludzka staje się etyczną koniecznością, choć trudną do zagwarantowania. Systemy autonomiczne, szczególnie te tworzone przez firmy takie jak Anthropic, dążą do zwiększenia efektywności poprzez autonomię, kosztem kruchych zabezpieczeń. Ta tendencja niepokoi ekspertów ds. bezpieczeństwa i etyki, którzy apelują o ustanowienie surowych międzynarodowych reguł regulujących te bronie.

Stawki są ogromne:

1. Ochrona cywilów przed niekontrolowanymi atakami.
2. Unikanie niekontrolowanej eskalacji konfliktów zbrojnych.
3. Zapobieganie nadużyciom ze strony aktorów niestatutowych lub grup terrorystycznych.

Aktualne dyskusje na temat międzynarodowego traktatu dotyczącego „zabójczych robotów” pokazują, jak dużo jeszcze trzeba zrobić, by osiągnąć globalny konsensus. Niektóre państwa nie wahają się agresywnie rozwijać tych technologii ze względów strategicznych lub taktycznych, co komplikuje działania dyplomatyczne.

Geopolityczne konsekwencje i wyzwania regulacji międzynarodowej

Rozwój i proliferacja zabójczych dronów kontrolowanych przez SI może zmienić międzynarodową równowagę sił. Obecnie nie istnieje ścisła prawna regulacja ich użycia, co tworzy niebezpieczną lukę. To napędza obawy przed nowym wyścigiem zbrojeń wokół autonomicznych systemów militarnych zdolnych prowadzić wojnę przy minimalnej lub żadnej interwencji ludzkiej.

Eksperci ds. bezpieczeństwa międzynarodowego obawiają się możliwości, że dron lub rój dronów zostanie poddany atakowi hakerskiemu lub awarii, powodując masowe szkody uboczne. Napięcia narastają między światowymi potęgami technologicznymi, które nie darzą się zaufaniem, oddalając jakąkolwiek myśl o pokojowej współpracy. Stopniowo te technologie stają się narzędziami wojny psychologicznej równie silnej, co fizycznej, zmieniając samą naturę konfliktów zbrojnych.

W tym kontekście międzynarodowa odpowiedź wymaga budowy solidnych ram etycznych i prawnych opartych na:

• Uznaniu nadrzędności ludzkiej suwerenności w decyzjach dotyczących życia i śmierci.
• Przejrzystości programów rozwoju wojskowego SI.
• Wielostronnej weryfikacji i kontroli systemów SI wykorzystywanych w sytuacjach konfliktu.

Wyzwanie jest zatem nie tylko technologiczne, ale i zasadniczo polityczne, dyplomatyczne, a nawet społeczne.

Bioterroryzm ułatwiony przez sztuczną inteligencję: niedoceniane ryzyko

Wśród zagrożeń wymienianych przez Dario Amodei, bioterroryzm wspomagany przez SI wydaje się szczególnie alarmujący. Sztuczna inteligencja może być używana do tworzenia lub optymalizacji czynników biologicznych o terrorystycznych celach z niespotykaną skutecznością i szybkością. To zagrożenie przekracza możliwości klasycznych metod nadzoru i zapobiegania, ponieważ może być realizowane przez podmioty nieposiadające zaawansowanej wiedzy naukowej.

Bioterroryzm nie jest nowy, ale zdolność systemu SI do analizowania ogromnych baz danych genetycznych, środowiskowych i epidemiologicznych umożliwiłaby opracowywanie broni biologicznej na zamówienie, trudnej do wykrycia i zneutralizowania. Wkraczamy w erę, gdzie granica między biologią, technologią a terroryzmem staje się płynna.

Rządy i agencje bezpieczeństwa muszą wzmacniać międzynarodową współpracę, aby sprostać temu nowemu wyzwaniu. Nadzór laboratoriów, ograniczenie dostępu do wrażliwych danych oraz ustanowienie szybkich narzędzi alarmowych są niezbędne, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się broni biologicznej.

Podsumowująca tabela głównych ryzyk związanych z automatycznym bioterroryzmem:

Typ ryzyka	Opis	Potencjalne konsekwencje	Środki zapobiegawcze
Szybkie opracowywanie patogenów	SI może modelować i optymalizować niebezpieczne wirusy lub bakterie	Masowe epidemie trudne do kontrolowania, kryzysy zdrowia publicznego na skalę światową	Wzmocnienie kontroli w badaniach biologicznych, ścisła regulacja dostępu do danych
Ułatwione rozprzestrzenianie	Systemy SI umożliwiające celowanie w konkretne obszary geograficzne do uwolnienia	Ukierunkowane ataki na ludność cywilną, destabilizacja polityczna	Zwiększony nadzór nad infrastrukturą krytyczną
Omijanie systemów wykrywania	Tworzenie czynników niewykrywalnych przez tradycyjne narzędzia	Ciche rozprzestrzenianie się, opóźniona reakcja służb zdrowia	Rozwój zaawansowanych technologii wykrywania

Wobec tych wyzwań oczywiste staje się, że sztuczna inteligencja jest czynnikiem destabilizującym światowe bezpieczeństwo, jeśli jej użycie nie zostanie objęte rygorystycznymi międzynarodowymi normami.

Perspektywy przyszłości i strategie obronne przeciwko zagrożeniu bioterrorystycznemu

Aby przewidzieć i przeciwdziałać temu ryzyku, instytucje będą musiały stawiać na:

• Rozwój oprogramowania SI dedykowanego monitorowaniu zdrowia i wczesnemu wykrywaniu zagrożeń biologicznych.
• Wzmocnioną międzynarodową współpracę między agencjami rządowymi, organizacjami zdrowotnymi i nauką.
• Stałe badanie potencjalnych słabości wynikających z autonomii systemów SI.

Wzmożona czujność będzie kluczowa, aby obietnica innowacji, jaką niesie SI, nie zamieniła się w groźne narzędzie bioterroryzmu. Przyszłość bezpieczeństwa w dużej mierze zależy od decyzji podejmowanych dzisiaj.

SI i współczesne niewolnictwo: czy ludzkiej pracy grozi wyginięcie?

Innym poważnym aspektem poruszonym przez Dario Amodei jest głęboka transformacja relacji społecznych i gospodarczych wywołana przez sztuczną inteligencję, prowadząca do tego, co określa jako „algorytmiczne niewolnictwo”. Pojęcie to oznacza pośrednią, lecz głęboką kontrolę człowieka przez systemy automatyczne zdolne do masowego zastępowania lub podporządkowania pracy ludzkiej. Dziś SI zagraża całym sektorom zatrudnienia, zwłaszcza w pracach biurowych i zawodach średniego szczebla.

Zgodnie z ostatnimi szacunkami przedstawionymi przez Amodei, w ciągu najbliższych pięciu lat SI może zdezaktualizować nawet połowę stanowisk biurowych, co podniesie stopę bezrobocia do około 20% w niektórych krajach. Zjawisko to wykracza poza prostą automatyzację, gdyż przenika także samo pojęcie wartości ekonomicznej jednostki. Ryzyko dotyczy ekonomicznie marginalizowanej populacji, zależnej od algorytmów w kwestii warunków życia, tworzącej nową formę niewidzialnego podporządkowania.

Aby zrozumieć to zjawisko, należy rozważyć kilka dynamik:

• Automatyzacja i utrata miejsc pracy: Stopniowe zastępowanie powtarzalnych, a nawet twórczych zadań przez coraz bardziej zaawansowane SI.
• Algorytmiczny nadzór: Coraz szersze wykorzystanie narzędzi SI do monitorowania i kontroli wydajności, zmieniające relacje pracodawca-pracownik.
• Automatyczne przewidywania i decyzje: Algorytmy podejmujące istotne decyzje w zarządzaniu zasobami ludzkimi, często bez transparentności i możliwości odwołania.

Społeczeństwo stoi więc przed poważnym dylematem etycznym. Jak zapewnić, aby SI była narzędziem emancypacji, a nie ucisku? Jaką rolę będzie miał ludzki czynnik w tym nowym układzie?

Przykłady i studia przypadków w świecie zawodowym

W wielu firmach SI jest już wykorzystywana do selekcji kandydatów, zarządzania harmonogramami czy monitorowania produktywności. Niektóre przedsiębiorstwa zautomatyzowały decyzje o zwolnieniach, opierając się na danych predykcyjnych dostarczanych przez modele uczenia maszynowego. Praktyki te budzą pytania o poszanowanie praw pracowniczych i dehumanizację procesów HR.

O niedawnym przypadku mówiło się szeroko: w dużym banku międzynarodowym awaria systemu SI doprowadziła do błędnego usunięcia setek profili pracowniczych bez szybkiej interwencji człowieka. Incydent ten uwydatnił kruchość i skutki społeczne rosnącej zależności od inteligentnych systemów.

Aby uniknąć niekontrolowanych nadużyć, w kilku krajach zaczęto rozważać specyficzne regulacje dotyczące stosowania SI w zarządzaniu zasobami ludzkimi, nakładając normy etyczne i wymuszając przejrzystość algorytmów.

Etyka i antropomorfizm: złożona debata wokół podejścia Anthropic do SI

Dario Amodei i jego firma Anthropic wybrali oryginalne podejście w projektowaniu swoich SI. Projektują one swoiste „tożsamości” lub intencjonalności, dążąc do stworzenia modeli, które „chcą być dobrymi osobami”. To podejście humanizuje sztuczną inteligencję, nadając jej psychologiczną złożoność zbliżoną do jednostki w stanie rozwoju.

Jednak antropomorfizacja rodzi kilka problemów. Może wprowadzać niebezpieczne zamieszanie między rzeczywistością a fikcją, wzmacniając zbiorową psychozę wokół SI. Bowiem w rzeczywistości obecne modele językowe nie myślą, nie mają ani świadomości, ani empatii. Działają na bazie statystycznego przewidywania słów, bez prawdziwej intencji.

Takie przesunięcie w kierunku niemal ludzkiej wizji SI może karmić lękowe narracje, które wyolbrzymiają zagrożenia, a jednocześnie odwracają uwagę od bardzo realnych i bieżących problemów, takich jak inwazyjny algorytmiczny nadzór, deepfake’i czy masowa automatyzacja.

Nieodzowne jest wyjaśnienie tej debaty etycznej, aby nie podważać zaufania publicznego do technologii i umożliwić oświeconą koegzystencję ludzi i maszyn.

Reakcje środowiska naukowego na podejście antropomorficzne

Wielu badaczy wyraziło swoje zastrzeżenia wobec wizji niemal upersonifikowanej SI. Podkreślają oni konieczność zachowania jasnego rozgraniczenia między technicznymi zdolnościami modelu SI a ludzkimi pojęciami intencji czy świadomości.

Przykładem jest społeczność uczących się maszyn, która wskazuje, że używane przez Amodei terminy mogą wprowadzać w błąd opinię publiczną. Ta niejasność może hamować wysiłki regulacyjne, podsycając irracjonalne lęki zamiast promować pragmatyczne rozwiązania.

Ostatecznie etyka w SI nie powinna sprowadzać się do antropomorficznego wizerunku, lecz koncentrować na przejrzystości, odpowiedzialności i sprawiedliwości w użyciu technologii.

Aktualne realne wyzwania bezpieczeństwa SI: między fikcją a rzeczywistością

Choć alarmistyczne wypowiedzi na temat katastrofalnych zagrożeń SI często przyciągają uwagę, warto przypomnieć, że istnieje już wiele realnych i udokumentowanych nadużyć dotykających miliony ludzi. Te bezpośrednie ryzyka dotyczą m.in.:

• Automatycznych i arbitralnych zwolnień wywołanych decyzjami algorytmicznymi bez rzeczywistej kontroli ludzkiej.
• Dezinformacji wzmacnianej przez nieautoryzowane deepfake’i, utrudniającej weryfikację faktów i mogącej wpływać na opinie publiczne.
• Inwazyjnego nadzoru algorytmicznego, ingerującego w prywatność i naruszającego podstawowe wolności.

Te zjawiska stanowią realne wyzwania wymagające pilnych reakcji politycznych, prawnych i społecznych, zamiast nadmiernego skupiania się na niepewnych scenariuszach apokaliptycznych. Rozwiązanie obecnych problemów może zwiększyć zaufanie do SI i ułatwić jej odpowiedzialne wdrożenie.

Bieżące zagrożenia SI	Opis	Wpływ na społeczeństwo	Zalecane działania
Automatyczne zwolnienia	Reguły decyzyjne stosowane do sortowania i zwalniania bez interwencji człowieka	Utrata miejsc pracy, wzrost bezrobocia, napięcia społeczne	Ramowe regulacje prawne, audyty algorytmów
Nieautoryzowane deepfake’i	Nadużycie zmanipulowanych treści w celach dezinformacji	Utrata reputacji, manipulacja opinią publiczną	Specjalne ustawodawstwo, narzędzia wykrywania
Nadzór algorytmiczny	Masowe i inwazyjne śledzenie osób na podstawie zebranych danych	Naruszenie prywatności i praw obywatelskich	Ścisłe ramy prawne, obowiązkowa transparentność

Dlaczego nie należy odwracać uwagi od realnych zagrożeń?

Nadmierne skupienie się na futurystycznych i hipotetycznych ryzykach może paradoksalnie opóźniać lub osłabiać wysiłki mające na celu rozwiązanie dobrze ugruntowanych dzisiejszych problemów. W tym kontekście środowisko naukowe i decydenci polityczni muszą zachować równowagę między perspektywicznym dyskursem a pragmatycznym zarządzaniem wyzwaniami.

Kluczowe jest zatem skierowanie uwagi społeczeństwa na konkretne środki, w tym:

• Ustanowienie skutecznych i elastycznych regulacji.
• Wzmacnianie transparentności w projektowaniu i użytkowaniu algorytmów.
• Edukację publiczną na temat zastosowań i ograniczeń sztucznej inteligencji.

Anthropic i regulacja sztucznej inteligencji: słuszna droga?

W obliczu tych wielu wyzwań Dario Amodei zdecydowanie opowiada się za ambitną regulacją sztucznej inteligencji. Uważa, że niezbędne jest szybkie działanie w celu ustanowienia jasnych, międzynarodowych zasad mających na celu ograniczenie rozwoju i wykorzystywania technologii SI, szczególnie w obszarach wrażliwych, takich jak bioterroryzm, robotyka zabójcza oraz miejsca pracy objęte automatyzacją.

Firma Anthropic, jako kluczowy gracz, zaangażowała się również w refleksję nad bezpieczeństwem i etyką, rozwijając modele, które integrują zasady moralne oraz wewnętrzne mechanizmy kontroli. Ta strategia ma na celu przewidywanie nadużyć i uczynienie SI bezpieczniejszą dla społeczeństwa.

Jednak podejście to rodzi też trudne pytania:

• Czy naprawdę da się uregulować sektor technologiczny o tak wielkiej dynamice i złożoności?
• Jakie mechanizmy wprowadzić, aby zapewnić międzynarodową współpracę przeciw bioterroryzmowi i autonomicznym systemom uzbrojenia?
• Jak pogodzić etykę z konkurencyjnością w zglobalizowanej gospodarce?

Jeśli regulacje są koniecznością, muszą one wyważyć innowacyjność technologiczną, bezpieczeństwo i poszanowanie praw człowieka, aby uniknąć poważnego rozłamu społecznego i politycznego.

{„@context”:”https://schema.org”,”@type”:”FAQPage”,”mainEntity”:[{„@type”:”Question”,”name”:”Jakie są główne zagrożenia wymienione przez CEO Anthropic dotyczące SI?”,”acceptedAnswer”:{„@type”:”Answer”,”text”:”Dario Amodei ostrzega przed głównymi zagrożeniami takimi jak algorytmiczne niewolnictwo, bioterroryzm ułatwiony przez SI oraz użycie autonomicznych zabójczych dronów. Te ryzyka dotyczą bezpieczeństwa światowego, gospodarki i etyki.”}},{„@type”:”Question”,”name”:”Dlaczego szybkość rozwoju SI jest problemem?”,”acceptedAnswer”:{„@type”:”Answer”,”text”:”Wykładnicza szybkość rozwoju SI przekracza możliwości instytucji do skutecznej regulacji, co prowadzi do ryzyka niewłaściwego lub niekontrolowanego wykorzystania tej technologii w wrażliwych obszarach.”}},{„@type”:”Question”,”name”:”Jakie wyzwania etyczne stawia antropomorfizm SI?”,”acceptedAnswer”:{„@type”:”Answer”,”text”:”Antropomorfizm SI może powodować zamieszanie między rzeczywistymi zdolnościami maszyn a ludzkimi pojęciami świadomości i intencji, wzmacniając irracjonalne lęki i komplikując debatę o regulacji.”}},{„@type”:”Question”,”name”:”Jak SI może ułatwiać bioterroryzm?”,”acceptedAnswer”:{„@type”:”Answer”,”text”:”SI może szybko opracowywać i optymalizować niebezpieczne czynniki biologiczne, co sprawia, że bioterroryzm staje się bardziej dostępny i trudny do wykrycia, stanowiąc poważne zagrożenie dla światowego bezpieczeństwa sanitarnego.”}},{„@type”:”Question”,”name”:”Jakie jest stanowisko Anthropic w sprawie regulacji SI?”,”acceptedAnswer”:{„@type”:”Answer”,”text”:”Anthropic i jego CEO Dario Amodei opowiadają się za ścisłą regulacją międzynarodową, mającą na celu kontrolę wojskowego, ekonomicznego i bezpieczeństwa wykorzystania sztucznej inteligencji, przy jednoczesnym wprowadzeniu zasad etycznych do projektowania modeli.”}}]}

Jakie są główne zagrożenia wymienione przez CEO Anthropic dotyczące SI?

Dario Amodei ostrzega przed głównymi zagrożeniami takimi jak algorytmiczne niewolnictwo, bioterroryzm ułatwiony przez SI oraz użycie autonomicznych zabójczych dronów. Te ryzyka dotyczą bezpieczeństwa światowego, gospodarki i etyki.

Dlaczego szybkość rozwoju SI jest problemem?

Wykładnicza szybkość rozwoju SI przekracza możliwości instytucji do skutecznej regulacji, co prowadzi do ryzyka niewłaściwego lub niekontrolowanego wykorzystania tej technologii w wrażliwych obszarach.

Jakie wyzwania etyczne stawia antropomorfizm SI?

Antropomorfizm SI może powodować zamieszanie między rzeczywistymi zdolnościami maszyn a ludzkimi pojęciami świadomości i intencji, wzmacniając irracjonalne lęki i komplikując debatę o regulacji.

Jak SI może ułatwiać bioterroryzm?

SI może szybko opracowywać i optymalizować niebezpieczne czynniki biologiczne, co sprawia, że bioterroryzm staje się bardziej dostępny i trudny do wykrycia, stanowiąc poważne zagrożenie dla światowego bezpieczeństwa sanitarnego.

Jakie jest stanowisko Anthropic w sprawie regulacji SI?

Anthropic i jego CEO Dario Amodei opowiadają się za ścisłą regulacją międzynarodową, mającą na celu kontrolę wojskowego, ekonomicznego i bezpieczeństwa wykorzystania sztucznej inteligencji, przy jednoczesnym wprowadzeniu zasad etycznych do projektowania modeli.